Définitions
Définitions
1 tó-heáwan
p. -heów ; pp. -heáwen To hew to pieces, cut to pieces :-- Se cásere cwæd þaet Basilla sceolde gebúgan tó ðam cnihte, oþþe hí man tóheówe mid swurde on twá, Homl. Skt. i. 2, 360. Man sceolde ða scipu tóheáwan, Chr. 1004 ; Erl. 139, 26. Wé synd ealle beléwde tó úre lífleáste, dæt wé beón tóheáwene mid heardum swurdum, Homl. Ass. 99, 255. [Turnus feol mid mechen toheawen, Laym. 178. The helmes thei tohewen and toschrede, Chauc. Kn. T. 1751. To zenne ne ssel he wende ayeu, Þaȝ me ssolde hine al toheawe, Ayenb. 178, 7. O. Frs. tó-hawa: M. H. Ger. zer-houwen: Ger. zer-hauen.] to-heawan
Inscription runique
Inscription runique
ᛏᚩ-ᚻᛖᚪᚹᚪᚾ