Entrée du dictionnaire vieil-anglais

Wítnere

Partie du discours: es;

Définitions

1 définitions

1 wítnere

m. A punisher, tormentor:--Wítnere lictor, Wrt. Voc. ii. 52, 59. Se déma betǽcð ða unrihtwísan ðam unmildheortan wítnere, and se wítnere hí gebrincð on cwearterne, Homl. Ass. 8, 205. Ðonne beóð ða hire (the soul's) wítneras, ða ðe hí tó ðám leahtrum forspeónon, Homl. Th. i. 410, 31. Se hláford sealde hyne ðam wítnerum (tortoribus), Mt. Kmbl. 18, 34. Se heretoga cwæþ: 'Gé beóð gewítnode' . . . Ðá swór se déma, ðæt hí þurh drýcræfte ða stánas áwendon tó heora wítnerum, Homl. Skt. i. 11, 110. [O. L. Ger. wítneri tortor: O. H. Ger. wízinári ultor, tortor, lictor.] witnere

Mots similaires

Inscription runique

ᚹᛁᛏᚾᛖᚱᛖ

Inscription runique possible en futhark anglo-saxon

Abréviations utilisées

Abréviations communes

Ger.: German
L.: Latin
O. H. Ger.: Old High German

Œuvres \u0026 auteurs

Mt.: Gospel of St. Matthew (OE translation)
Th.: Thorpe, Benjamin (editor)
Voc.: Vocabulary
Wrt.: Wright, T. & Wülcker, R. P., Anglo-Saxon and Old English Vocabularies

Voir toutes les sources