Définitions
Définitions
1 EÁST
m. The EAST; ŏriens:-- Óþ Indéas eáste wearde unto the Indies towards the east, Bt. Met. Fox 16, 36; Met. 16, 18. Sió sunne norþ eft and eást otéweþ the sun appears again in the north and ease, i. e. in the north-east, 13, 118; Met. 13, 59. Ðæt eálond on Wiht is þrittiges míla lang eást and west; and twelf míla brád súþ and norþ Vecta insŭla hăbet ab ŏriente in occāsum triginta circĭter mīlia passuum; ab austro in bŏream duodĕcim, Bd. I. 3; S. 475, 19. [Wyc. est, eest: Piers P. eest: Chauc. est: Laym. æst, east: Orm. æst: Plat. oost: O. Sax. óst-ar towards the east: Frs. æst, east: O. Frs. asta, ost: Dut. oost, oosten, n: Ger. ost, osten, m: M. H. Ger. ósten, n: O. H. Ger. óst, óstan, m: Dan. öst, östen, öster: Swed. öster, m: Icel, austr, m.] DER. eástan, eástan-súþan: Eást-Centingas, -dǽl, -ende, -Engle, -folc -Francan, -healf, -land, -lang, -ríce, -rihte, -sǽ, -Seaxte: eáster, eáster-ǽfen, -dæg, -fæsten, -feorm, -líc, -mónaþ, -niht, -þénung, -tíd, -wuce. east
Inscription runique
Inscription runique
ᛖᚪᛋᛏ