Wicu

f. A week :-- Wucu ebdomada, Ælfc. Gr. 5 ; Zup. 14, 17 : Wrt. Voc. i. 76, 56 : ebdomada vel septimana, 53, 19. On ðam seofoðan dæge God geendode his weorc and seó wucu wæs ðá ágán, Lchdm. iii. 234, 16 : Anglia viii. 310, 23. Seó wucu on Grécisc hátte ebdomada and on Lýden septimana; seofon daga ryne ys seó wucu, and feówer wucan wyrcaþ ánne mónð, 319, 3. Án wucu ðæs fæstenes una quadrigesimae seplimana, Bd. 5, 3 ; S. 615, 3. Ðeós wucu is geteald tó ánum dæge, Homl. Th. ii. 292, 27. Ymb fyrst wucan bútan ánre niht, Menol. Fox 172; Men. 87. Hé ǽlcere wucan dæg mid nihte ætgædere áfæste in omni septimana diem cum nocte jejunus transiret, Bd. 3, 27; S. 559, 12. On ðære seofoðan wiecan (wucan, ) ofer Eástron, Chr. 878 ; Erl. 80, 8. Tuwa on ucan (wucan, wico, Lind.: wica, Rush.) bis in sabbalo, Lk. Skt. 18, 12. Ða fullan wican (wucan, ) ǽir UNCERTAIN Marian mæssan, L. Alf. pol. 43; Th. i. 92, 7. Ymb wucan after a week, Cd. Th. 88, 14; Gen. 1465 : 167, 31 ; Gen. 2769. On ðam geáre synd getealde twá and fíftig wucena, Lchdm. iii. 246, 12. Hié fela wucena sǽton on twá healfe ðære é, Chr. 894; Erl. 92, 25. vi. wicum (wucan, ) ǽr hé forþférde, 887; Erl. 84, 35. Wucum, 901; Erl. 98, 6: Bd. 5, 4 ; S. 617, 7. Ðæs ymb .iii. wiecan (wucan, ), Chr. 878; Erl. 80, 19. Wucan, 941; Erl. 116, 5: Menol. Fox 30; Men. 15. [Goth. wikó: O. L. Ger. wika: O. Frs. wike: O. H. Ger. wehha, wohha : Icel. vika.]