1 ge-hihtan
p. -hihte; pp. -hihted. I. to hope, trust; spērāre :-- Betere is gehihtan on Drihtne ðonne gehihtan on ealdrum bŏnum est spĕrāre in Dŏmĭno quam spērāre in princĭpĭbus, Ps. Lamb. 117, 9. On hys naman ðeóda gehyhtaþ in nŏmĭne ejus gentes spērābunt, Mt. Bos. 12, 21. II. to rejoice; exultāre :-- Muntas gehihtaþ swá swá rammas montes exultasti sīcut arietes, Ps. Spl. 113, 6. ge-hihtan